ขอแบ่งปันประสบการณ์การไปปฏิบัติธรรมที่วัดป่าดอนหายโศก 2 ครั้ง ดังนี้

-เรื่องการนั่งสมาธิโดยอธิษฐานจิตว่าไม่ขยับแขนขานั้นดีมาก เพราะตอนไปครั้งแรก ในวันแรกนั่งขยับไปมาตลอดเวลา (เมื่อย อายุ 50 แล้ว) พอถึงตอนอธิษฐานจิต ไม่คิดว่าจะทำได้ แต่กลับพบว่าทำได้เกือบทุกชั่วโมง

-ตอนไปครั้งที่ 2 เมื่อ กพ.ที่ผ่านมา พบว่า นั่งนิ่งไม่ขยับได้ทุกชั่วโมงนั่งสมาธิ

ประสบการณ์นี้ทำให้เห็นได้ว่า จิตใจเป็นตัวกำหนดสำคัญ และจากการฝึกที่วัดทำให้จิตใจมีความเข้มแข็งอดทนมากขึ้น ทุกวันนี้กลับมานั่งสมาธิที่บ้าน ก็นั่งได้อดทนนานขึ้นกว่าก่อนไปวัดค่ะ

กราบขอบพระคุณและกราบนมัสการลา
ผู้ศึกษาปฏิบัติ

พอดีผมเพิ่งได้ยินว่าฟ้าผ่าลงที่วัด ไม่แน่ใจว่าศาลาปฏิบัติธรรมและโบสถ์ที่ำกำลังสร้างอยู่ได้มีการเดินสายล่อฟ้าไว้แล้วหรือไม่ครับ และแปลกใจที่เมื่อเช้าเพิ่งได้อ่านพระสูตรที่หลวงพี่กล่าวถึงว่าพระพุทธเจ้าทรงเข้าสมาธิขั้นสูงตอนที่เกิดฟ้าผ่าลงมา แสดงถึงกำลังของพลังจิตของมนุษย์เราเองถ้าประกอบความเพียรให้ถึงขั้นแล้วครับ

ผมมีคำถามคล้ายๆกับเรื่องความหิวกับความอยากที่พระอาจารย์อธิบาย เกี่ยวกับความเบื่อ (ในทางโลก ทั้งที่เกี่ยวกับมีอะไรให้ทำมากไป น้อยไป ทำจำเจ หรือขี้เกียจก็ตาม) กับความเบื่อหน่าย (เวลาพิจารณาธรรม) นั้นจะแยกอย่างไร เพราะบางทีมันเป็นอารมณ์ที่เบื่อและหน่ายไปในคราวเดียวกันแล้วก็อยากปล่อยวางสิ่งที่ยึดไว้ลง

เราสามารถยกทั้งสองอย่างนี้มาพิจารณาพร้อมกันไปเลยได้หรือไม่ และควรทำโยนิโสมนสิการในเรื่องทั้งสองอย่างไรครับ

ได้มีโอกาสเข้ามาอ่านเรื่องการสร้าง ห้องน้ำ เห็นว่าเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง จึงขออนุญาตนำไปบอกบุญเพื่อน ๆ ผู้มีจิตศรัทธาต่อพระพุทธเจ้า ให้ร่วมกันทำบุญสร้างสุขา เพื่อประโยชน์ และความสุขแก่พวกเราทั้งหลาย

ขออนุโมทนาด้วยค่ะ

ตามปกติผมเป็นคนที่ซีเรียสเรื่องเวลามาก ถ้าใครมาทำให้เสียเวลานี่ จะโกรธมาก ทำเสียแค่นาทีเดียว หรือแม้แต่วินาทีเดียวก็หงุดหงิดได้ แต่พอได้รู้ถึงแนวทางปฏิบัติของคุณหมอที่ระลึกถึงลมหายใจเวลารถติด ทำให้ผมได้คิดว่าเวลาที่ผมเสียไป หรือถ้าผมต้องรออะไรนานๆ ผมไม่ได้เสียไปเปล่าประโยชน์เลย ถ้าผมระลึกรู้ลมหายใจไปด้วย เวลาตรงนั้นกลับเป็นเวลาของการเจริญความเพียรเสียอีก นอกจากนี้ทำให้ผมไม่มาเสียอารมณ์อีกด้วยเพราะรู้สึกว่าได้ใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ ขอขอบพระคุณคุณหมอมากครับ

ก่อนอื่นขอขอบพระคุณในความเมตตาของหลงพ่อ ดร.สะอาด และพระอาจารย์ที่ได้ให้ความเมตตาสั่งสอนผมในช่วงการหลีกเร้นที่วัดป่าดอนหายโศกที่ผ่านมาครับ ผมซาบซึ้งในพระคุณมากครับ และยินดีมากที่ได้มีโอกาสพบตัวจริงของคุณหมอ แถมยังได้มีโอกาสร่วมบุญกับคุณหมอด้วยครับ

ในช่วงการปฏิบัติหลีกเร้น ผมยังมีบางคำถามที่ไม่มีโอกาสได้ถามพระอาจารย์ (เพราะเน้นไปที่คำถามที่เกี่ยวกับการปฏิบัติเท่านั้น) ก็เลยขออนุญาตนำมาถามในนี้ครับ

1. การที่เราทาครีมกันแดดเพื่อจะได้ป้องกันมะเร็งผิวหนัง หรือทาครีมหรือโลชั่นเพื่อไม่ให้ผิวแห้ง จะเป็นการผิดศีล 8 ไหมครับ (คำถามนี้มีคนสงสัย เลยทำให้ผมสงสัยไปด้วย ก็เลยนำมาถามครับ)

2. บทแผ่เมตตาที่พระอาจารย์ได้อ่านให้ฟังในช่วงการไปหลีกเร้นนี้ มาจากที่ไหนหรือครับ จะไปหามาบ้าง ผมเห็นว่ามันดูมีสาระและน่าสนใจดี นอกจากนี้ตรงนี้มันต่างจากบทแผ่เมตตา สัพเพ สัตตาฯ ทั่วๆ ไปอย่างไรครับ ทำไมพระอาจารย์ถึงใช้บทนี้แทนที่จะเป็นสัพเพ สัตตา แบบทั่วๆ ไปครับ

3. เนื่องจากในตอนศัพท์ภาษาอังกฤษพระอาจารย์ได้พูดถึงคำว่า pray กับ recitation คำว่าสวดมนต์จะมีความหมายตรงกับ recitation มากกว่า pray ที่เป็นการสวดขออ้อนวอน ผมก็เลยมีความคิดว่าในการที่เราสวดมนต์แทนที่เราจะท่องคำบาลีไปเรื่อยๆ ที่เราไม่รู้คำแปล หรือมีท่องแบบมีคำแปลโดยที่ไม่ได้เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้า (เช่นบทพาหุงที่เป็นการสรรเสริญพระพุทธเจ้าในหลายๆ เรื่อง หรือคาถาชินบัญชรที่อัญเชิญพระอรหันต์ต่างๆ มาคุ้มครองตัวเอง)มันจะดีกว่าไหมที่เราจะนั่งอ่านพุทธวัจนะแทน เหมือนกับที่พระอาจารย์ทำในช่วงการหลีกเร้น คือตั้งนะโมสามจบก่อน พร้อมคำแปล แล้วก็อ่านพุทธวัจนะ หลังจากนั้นก็ปิดด้วยการแผ่เมตตาก่อนจะไปนอน ทำอย่างนี้จะได้เป็นการศึกษาธรรมะไปในตัวด้วย อย่างไรก็ตามทำแบบนี้มันจะเหมือนเป็นการภาษาไทยไปเฉยๆ ไม่มีคำบาลี มันอาจจะดูไม่เหมือนสวดมนต์ในสายตาคนทั่วๆ ไป อยากขอถามความเห็นพระอาจารย์ในส่วนนี้ด้วยครับ

4. ผมมีความเห็นว่าคนหลายๆ คนยังมีความเห็นว่าสามารถให้เงินกับพระสงฆ์ได้ หากพระอาจารย์พูดเรื่องใบปวารณาด้วย อาจจะทำให้หลายๆ คนเข้าใจในเรื่องนี้มากขึ้นครับ (เห็นผู้หลีกเร้นหลายคนอยากจะถวายเงินให้กับหลวงพ่อ แต่ผู้ช่วยงานธรรมแนะนำให้ทำการกรอกใบปวารณาแทน)

อย่างไรก็ตามเนื่องจากผมมีคำถามเยอะ พระอาจารย์และคุณหมอไม่ต้องตอบคำถามผมทั้งหมดในตอนเดียวก็ได้นะครับ ผมเกรงว่าจะทำให้พระอาจารย์และคุณหมอจะไม่ได้สนทนาในเรื่องที่เตรียมกันไว้ก่อนแล้ว

หนูได้ไปเข้าคอรส์การหลีกเร้นค่ะ รบกวนพระอาจารย์กรุณาช่วยบอกวิธีการแผ่เมตตาแบบวิธีที่พระอาจารย์ได้สอนที่วัดด้วยแบบละเอียดให้หนูด้วยได้ไหมค่ะเพราะหนูจะนั่งสมาธิแบบที่ไปปฏิบัติมาค่ะและหนุจะได้แผ่เมตตาอย่างถูกต้องค่ะเพราะยาวมากหนูจำไม่ได้ ถ้าเป็นไปได้รบกวนพระอาจารย์พิมพ์ให้หนูได้ไหมค่ะเพราะหนูจะได้เข้ามาเปิดอ่านและท่องจำค่ะ

กราบขอบพระคุณค่ะ

ได้ฝากเงินเข้าบัญชีฯเมื่อ 30 เมษาฯ ที่ผ่านมา
ขอขอบพระคุณที่ได้บอกบุญมาคะ

สัปดาห์ที่ 1-2 ของการฝึก เกิดปิติอย่างหล้นเหลือ (เดินวิ่ง ก็ยิ้ม คุมไม่อยู่) สืบเนื่องจากกระผมก็ไปยึดติดกับปิตินั้น จนส่งผลให้กระผมมีอาการหงุดหงิดได้ง่ายเมื่อกลับไปทำงาน เพราะรู้สึกไม่สบายเหมือนตอนฝึกอาณาปานะสติ

สัปดาห์ที่ 3 ผมละวางปิตินั้นซึ่งเป็นผลมาจากการปฏิบัติอาณาปานะสติ จับอยู่แค่ที่ลมหายใจ ละวางความปิตินั้นลง
(ด้วยความสำรวม) ผลที่ได้ ความหงุดหงิดนั่นง่ายก็ได้หายไป กลับมาเป็นคนใจเย็นอย่างดังเดิม

ในขณะเดียวกันนี้ ช่วงเวลานี้ ผมก็ได้ใช้ปัญญาแทงตลอดทุกสรรพสิ่งจนเข้าใจอย่างท่องแท้ ถึง อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา

สัปดาห์ต่อๆ มา ในการปฏิบัติอาณาปานสติ ผมเริ่มใช้ปัญญามาบริหารจัดการขันธ์ 5 เพื่อให้รู้เท่าทัน
จุดประสงค์ต้องการดึงกลับสมาธิมาที่ลมหายใจให้เร็วที่สุด เกิดความต่อเนื่องทางสมาธิให้มากที่สุด
ผลที่ได้รับ สมาธิมีความต่อเนื่องยาวนานมากขึ้น และปฏิบัติเช่นนี้มาอย่างต่อเนื่อง

สัปดาห์ที่ 9 การปฏิบัติอาณาปานสติของผม ทำให้ผมเกิดการมองเห็นการตั้งอยู่และดับไปของจิตด้วยดวงตาแห่งปัญญา
กระบวนการตั้งอยู่และดับไปของจิตที่ผมเห็น คือ จิตตั้งอยู่บนมหาภูตทั้ง 4 คือ ดิน น้ำ ลด ไฟ จากนั้นก็เกิดการแยกออกจากกัน
ของมหาภูตทั้ง 4 ไปในทิศทางใครทิศทางมันอย่างรวดเร็ว (มากๆ) แล้วจิตก็ดับลง
มันเป็นกระบวนเช่นนี้เวียนวนไปเรื่อยๆ อย่างต่อเนื่อง

———————————————————————————-
คำถาม สิ่งที่ผมประจักษ์นี้มันเป็นภาพมายาอันเกิดจากปิติ (หรือปัจจัยอื่นๆ ที่ไม่ควรจับยึด) หรือ ผู้ที่ฝึกอาณาปาสติจะมีโอกาส
ได้ประจักษ์เป็นธรรมดาทุกคน ?
———————————————————————————-

สัปดาห์ที่ 10 การฝึกปฏิบัติอาณาปานะสติก็ยังคงดำเนินต่อไปเช่นทุกวันที่ผ่านมา แต่ทว่าสืบเนื่องจากสัปดาห์ที่ 9 คือ
ความไวในการตั้งอยู่และดับไปของจิต ทำให้ผมเริ่มสนใจในสมาธิมากขึ้น ผมแทงสมาธิด้วยปัญญา จนประจักษ์ (ตอกย้ำเพื่อเห็นการตั้งอยู่และดับไป
อีกครั้ง) ประจักษ์แจ้งว่า มันตั้งอยู่และดับ ผมตั้งใจแทงสมาธิเพื่อต้องการรู้แค่นี้ สมาธิ คือ อะไรกันแน่ เพื่อต้องการให้เกิดสมาธิอย่างต่อเนื่องที่สุด
ในช่วงฝึกปฏิบัติอาณาปานสติ ที่สุดดวงตาของผมกลับได้มองเห็นอะไรบางอย่าง มันมีลักษณะดังนี้

เหมือนจักรวาลมืดดำ มีดวงจิตทั้งตั้งอยู่เป็นธรรมดา และมีคล้ายๆ ก้อนอุกาบาตสีดำๆ ประมาณ 3 – 4 ก้อน (มองไม่ชัด)
ประหนึ่งโคจรอยู่รอบๆ ดวงจิต ปัญญาบอกให้ผมทราบในขณะนั้นว่า ก้อนอุกาบาตเหล่านี้ คือ ขันธ์ 5

————————————————————————————
คำถาม ภาพที่ผมมองเห็นนี้มันเป็นภาพแห่งมายาอันเกิดจากปิติ (หรือนันทิ) ที่ควรละวางโดยพลัน หรือ เป็นธรรมดาปกติที่ผู้ฝึกปฏิบัติ
อาณาปานะสติทุกคนจะได้ประจักษ์ ?
————————————————————————————

ด้วยความต่อเนื่องจากการฝึกปฏิบัติอาณาปานสติ แทงตลอดด้วยปัญญา นำไปสู่ภาพทั้งสองที่ผมได้เห็น จากภาพคล้ายจักรวาลมืดดำที่ผมเห็นนั่น
เหตุปัจจัยของการตั้งอยู่และดับไปของสมาธิ ก็คือ การตั้งอยู่และดับไปของ จิต และ ขันธ์ 5 (อ้างอิงเพียงเฉพาะภาพที่ผมเห็นครับ)

ด้วยความปรารถอยากทดสอบระบบ (ภาพจักรวาลมืดดำ)
จากผลของการฝึกปฏิบัติอาณาปานะสติที่ยังมีสมาธิไม่ต่อเนื่องพอ และใช้เงื่อนไขธรรมชาติของโครงสร้างความเป็นมนุษย์ (ดิน น้ำ ลม ไฟ)
ขันธ์ 5 จะอ่อนแรงที่สุด คือ ช่วงที่ผมหลับ เพราะ ขันธ์ 5 รับสัญญาณจากอายตนะ 6 ภายใน อายตนะภายในรับสัญญาณต่อจากอายตนะ 6
ภายนอก

ผมเริ่มปฏิบัติอาณาปานะสติก่อนนอน และทิ้งให้หลับไป เพื่อหวัง (ลมๆ แล้งๆ) ว่าสมาธิจะไปจับเข้ากับจิต เพราะจิตตั้งอยู่และดับไปตลอดเวลา
แตกต่างจากขันธ์ 5

สิ่งที่ได้รับรู้ คือ “ผมตื่นในขณะที่ผมหลับอยู่ครับ และยาวนาน” (มองไม่เห็นการตั้งอยู่และดับไปของจิต นอกจากความว่างที่เป็นประหนึ่งดั่งแสงสีขาว
ที่ไม่มีอะไรๆ เลย ความมืดดำดังจักรวาลและขันธ์ 5 ถูกปกคลุมด้วยความว่าง ผมรู้สึกตัวตื่นจริงๆ อีกครั้ง จากความรู้เย็นจากเครื่องปรับอากาศ

————————————————————————————
คำถาม ภาพที่ผมมองเห็นนี้มันเป็นภาพแห่งมายาอันเกิดจากปิติ (หรือนันทิ) ที่ควรละวางโดยพลัน หรือ เป็นธรรมดาปกติที่ผู้ฝึกปฏิบัติอาณาปานะสติทุกคน
จะได้ประจักษ์ ?
————————————————————————————

หลังจากประจักษ์อย่างชัดแจ้งถึง อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ก็เกิดศรัทธาในพระพุทธเจ้า พระธรรมคำสอน
ผมยึดหลักคำสอนเพื่อเดินสู่ความเป็นอริยะบุคคล (มรรค คำตอบจากคำถามทั้งสามไม่ว่าเป็นออกมาในทิศทางใด …
ก็เป็นสิ่งผมจะไม่อาจจะไปยึดได้ทั้งสิ้น เพราะพระพุทธองค์ต้องการให้รู้แจ้งเพียง ตั้งอยู่และดับไป

ขออนุโมทนาบุญกับคุณหมอฯด้วยคะ และจะส่งเงินไปร่วมทำบุญนะคะ

สาธุ สาธุ………..

ขออนุโมทนาอย่างยิ่งกับการปฏิบัติธรรมหลีกเร้นทางกายและทางจิต และ ขออนุโมทนาอย่างยิ่งกับบุญสร้างห้องน้ำถวายวัด ให้ผู้ปฏิบัติธรรมใช้ประโยชน์

หากมีรายละเอียดในการจัดสร้างมากกว่านี้ เช่น สร้างกี่ห้อง ห้องละประมาณกี่บาท เป็นต้น ก็อาจจะเป็นประโยชน์กับคนทำบุญในส่วนที่ต้องการเป็นเจ้าภาพเหมาเป็นห้องๆไป นอกจากนี้ รายละเอียดในการจัดสร้าง ยังเป็นประโยชน์เพื่อใช้เป็นข้อมูลในการบอกต่อไปยังกัลยาณมิตรส่วนนอกกลุ่มวัดป่าดอนหายโศกได้อีกด้วย

ทพ.ณัฐพงศ์ กนกวิรุฬห์ 0816140996
ธ.กสิกรไทย สาขา บิ๊กซีพระราม4
บัญชีออมทรัพบ์ เลขที่ 770–2–17003–0

ขอบพระคุณครับ

How can I overcome the attachment to my late husband, he had a huge impact on my mind. Even I always realize that everyone will die in the end,I have such a very difficult time.

With high respect,
Sileela

2) ธรรมชาติของพระคือการไม่เสพเมถุน ไม่เสพกาม ก็อยู่ที่ธรรรมชาติปรกติของใครน่ะ. ธรรม ที่ควรละก็มี, ธรรมที่ควรรอบรู้ก็มี, ธรรมที่ควรทำให้แจ้งก็มี.

สามารถฟัง online ย้อนหลัง ได้ที่ http://www.archive.org/details/1202a
ธรรมรับอรุณ ฟังได้ที่ http://www.archive.org/details/1201a และ http://www.archive.org/details/1201b

วันนี้ส่งมาในเว็บก่อนเจ้าค่ะ จ.ม.จะส่งตามไปเจ้าค่ะ ชอบตำบลที่อยู่มาก ความหมายดี
ดอนหายโศก

ปล. เมื่อพบพระภิกษุที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบถึงสำเหนียกได้ว่า ทำไมจึงต้องจรรโลงพุทธศาสนาให้
ยั่งยืนสืบต่อไป ทำไมต้องใส่บาตร

ก่อนอื่่นดิฉันขอกราบขอบพระคุณพระอาจารย์และท่านรองมากนะคะ ที่ให้ความสว่าง ชี้้แนะในข้อหลักธรรมะรวมถึงการประพฤติปฏิบัตัตนที่ถูก
ที่ควรในชีวิตประจำวัน ดิฉันเริ่มฟังรายการทางสวท. ปี53 ไม่ได้หมุนคลื่นไปไหนเลยค่ะ ฟังทุกรายล้วนได้สาระและความรู้ที่หลากหลาย และที่ดิฉันชอบมากที่สุดคือรายการธรรมะรับอรุณ ปาฐกถาธรรม พระธรรมเทศนาวันพระ ศีลรักษาใจ สถานการณ์ข่าวทั่วไทย และค้นหามาเล่าค่ะ จะติดตามฟังตลอด ธรรมะรับอรุณฟังทุกวันค่ะยอดเยี่ยมมากค่ะ น้ำเสียงพระอารย์ลงเสียงหนักเบาทำให้เห็นภาพพจน์มากเลยค่ะ ดิฉันสุขใจมากที่ได้รับข้อคิดจากรายการและก็ได้นำไปใช้กับตนเอง พิสูจน์และสัมผัสได้ด้วยตนเองทำให้รู้ว่าคำสอนของพระพุทธองค์ล้วนเป็นจริงทั้งนั้นเลยค่ะ ศรัทธามากเจ้าค่ะ

1.ดิฉันได้ฟังธรรมจากทางสวท.เสร็จแล้วพระคุณเจ้าท่านจะกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศล ขณะนั้นดิฉันก็กล่าวถึงญาติๆที่ล่วงลับให้มารับส่วนบุญที่ดิฉันได้ฟังธรรมไม่ทราบว่าญาติๆจะไดรับหรือไม่

2.พระอารย์คะ ดิฉันไม่ค่อยได้ไปทำบุญที่่วัด บ้านดิฉันพระคุณเจ้าไม่ได้ผ่านทางบิณฑบาต บางวันไปตลาดก็ได้ใส่บาตรค่ะ อยากเรียนถามว่า
ดิฉันฝึกจิตตนเองโดยไม่เบียดเบียนคนอื่น และให้รู้เท่าทันอารมณ์ของตนว่าอะไรควรไม่ควร อะไรทำให้จิตเป็นทุกข์ เป็นสุขแล้วรู้จักปล่อยวาง ถือว่าเป็นการปฏิบัติธรรมหรือไม่คะ
ตั้งแต่ฟังรายการมารู้สึกกับตัวเองว่าเป็นสุขใจค่ะ และชอบอ่านหนังสือธรรมะมากค่ะ ซื้อมาเต็มตู้แล้วค่ะ ขอกราบขอบพระคุณแทนผู้ฟังทางบ้านท่านอื่นๆด้วยนะคะ ที่ทางสถานีมีรายการดีๆให้ข้อคิดในการไม่เป็นทุกข์ แล้วถ้าเป็นทุกข์จะอยู่หรือเรียนรู้กับทุุกข์อย่างไรดี จึงจะสุขเพราะเป็นของคู่กัน
ดิฉันขอให้พระอาจารย์ และท่านรองเตือนใจมีสุขภาพแข็งแรง คิดและปรารถนาสิ่งใดให้สมดั่งใจปรารถนานะคะ คิดถึงพระอาจารย์ ท่านรองเตือนใจ คุณปัญญา คุณทรงพลและผู้ดำเนินรายการทุกท่านค่ะ และทุกวันค่ะ กราบลาเจ้าค่ะ

พระสูตร 4 ดูกรมาณพ อีกประการหนึ่ง ภิกษุบรรลุจตุตถฌาน ไม่มีทุกข์ ไม่มีสุข
เพราะละสุขละทุกข์ และดับโสมนัสโทมนัสก่อนๆ ได้ มีอุเบกขาเป็นเหตุให้สติบริสุทธิ์อยู่
เธอนั่งแผ่ไปทั่วกายนี้แหละ ด้วยใจอันบริสุทธิ์ผ่องแผ้ว ไม่มีเอกเทศไหนๆ แห่งกายของเธอ
ทั่วทั้งตัว ที่ใจอันบริสุทธิ์ผ่องแผ้วจะไม่ถูกต้อง ดูกรมาณพ เปรียบเหมือนบุรุษจะพึงนั่งคลุมตัว
ตลอดศีรษะด้วยผ้าขาว ไม่มีเอกเทศไหนๆ แห่งกายทุกๆ ส่วนของเขาที่ผ้าขาวจะไม่ถูกต้อง
ฉันใด ภิกษุก็ฉันนั้นแล เธอนั่งแผ่ไปทั่วกายนี้แหละด้วยใจอันบริสุทธิ์ผ่องแผ้ว ไม่มีเอกเทศ
ไหนๆ แห่งกายของเธอทั่วทั้งตัวที่ใจอันบริสุทธิ์ผ่องแผ้วจะไม่ถูกต้อง แม้ข้อนี้ก็เป็นสมาธิของ
คำถาม เรื่อง สุขวิหาร กับ ฌาน ๔ อยู่ด้วยกันได้หรือไม่ เพราะ หลัก ของ ฌาน๑ คือ วิตก วิจาร ปีติ สุข ไม่มีนิวรณ์ อกุศลดับ เสียงไม่เป็นอุปสรรค ฌาน๒ มี ปีติ สุข ฌาน ๓ มีสติ มีอุเบกขา สุข ฌาน ๔ มี อุเบกขา มีสติ ไม่มีทุกข์ ไม่มีสุข อัสสาสะ ปัสสาสะ ดับ ใน พระสูตร ที่ 1 และ2 มีสุขวิหาร อยู่กับ ฌาน ๔ ด้วย ซึ่งสงสัย ว่า จะขัดกับ พระสูตร ที่ 3 และ 4 หรือ ไม่ โยมขออภัยถ้า ข้อมูลที่โยมหามาอาจจะผิดได้ หรือ โยมรู้น้อยไป ต้องศึกษาเพิ่ม มี พุทธวันจ์ บทได้บ้างที่จะ อธิบาย ทั้ง 4 พระสูตร นี้ได้บ้าง ขอได้โปรดเมตตา ช่วยเปิดธรรมที่ถูกปิดให้ด้วย คะ อนุโมทนา สาธุ สาธุ ด้วยความเคารพธรรม

ขอบคุณที่ช่วยตอบคำถามผมครับ แต่ขอยอมรับตามตรงว่ายังตามพระอาจารย์และคุณหมอไม่ทันครับ ยังงงอยู่ อย่างไรก็ตามผมลองทบทวนกับตัวผมเองแล้ว คิดว่ายังไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไรครับ ตอนนี้ผมพอจะรู้ว่าทำจิตอย่างไรไม่ให้เครียด แค่นี้ก็น่าจะพอสำหรับผมในตอนนี้แล้วครับ

เพิ่มเติมอีกเรื่องนึงครับ เผอิญได้ฟังรายการที่พระอาจารย์จัดกับคุณติ๋ว แล้วมีความเห็นจากผู้ฟังว่าการที่พระอาจารย์ใช้ภาษาอังกฤษทำให้ไม่เข้าใจ ผมอยากจะบอกพระอาจารย์ว่าบางครั้งที่พระอาจารย์ใช้ภาษาอังกฤษกลับทำให้ผมเข้าใจมากกว่าเดิมอีกครับ

รบกวนเรียนถามปัญหาที่คาใจครับ

1. ก่อนตาย ถ้าเรานึกแต่สิ่งที่ดี ก็จะไปดี เหมือนเป็นช่วงนาทีทอง ถ้าหากคนทำชั่วมามากมาย เพียงรู้เทคนิคนิดเดียว ก็จะไปดีเหมือนกันหรือครับ
2. ธรรมมะคือธรรมชาติ แล้วการที่พระถือพรหมจรรย์ เป็นการฝืนธรรมชาติหรือไม่ครับ ถ้าใช่ คำว่า ธรรมมะคือธรรมชาติ ก็ไม่ถูกต้องสิครับ

รบกวนตอบผ่าน web ผมกลัวพลาดฟังไม่ทันครับ(ผมอยู่นวมินทร์ 70 ช่วงหลังๆนี่ คลื่นแทรกมาก ต้องฟังท่านเทศน์พร้อมๆเพลงลูกทุ่งคลอไปด้วยครับท่าน

วันก่อนพระอาจารย์นำเอาคำถามเก่าของโยมมาตอบใหม่เพื่อที่ผู้ใหม่จะได้รับฟัง โยมฟังแล้วก็ขำมากๆกับคำถามของตัวเอง (ขณะนั้นเพิ่งเข้าสู่พุทธวัจนะใหม่ๆ) และได้กลับไปอ่านคำถามของตัวเองที่ผ่านมาก็ขำๆ เลยมีความคิดที่จะถามพระอาจาร์ยว่า หนังสือที่วัดนาป่าพงษ์ของพระอาจารย์คึกฤทธิ์เล่มใหนเป็นเล่มลำดับที่ 1 ที่จะทำให้ผู้ใหม่เข้าใจได้ง่าย โยมมีความคิดว่าจะรวบรวมเพื่อนๆที่สนใจจะสั่งจัดพิมพ์มาแจกญาติโยมที่มาปฏิบัติธรรมที่นี่(เป็นความตั้งใจจริงๆค่ะ) ถึงจะไม่มากเท่าที่ควรแต่จะพยามให้มากที่สุดเพราะเจอกับตนเองแล้วว่าต้องอ่านและปฏิบัติจะเห็นผลจริงๆข้อนี้ขอรับรองว่าเป็นจริงค่ะ และถ้าเป็นไปได้นะคะต้องการให้พระอาจารย์นำคำแปลของพระผู้มีพระภาคมาอธิบายให้ผู้ใหม่ทราบด้วยก็ดีค่ะ เช่น นิทาน แปลว่า เหตุ เป็นต้น (ซึ่งโยมเคยถามมาแล้า)
กราบมนัสการมาด้วยความเคารพอย่างสูง

คุณสุวรรณา จัดทำ CD คะ ไม่ใช่ “จำจัด”

กราบขออภัยเจ้าคะ

ชิราณี เชิญอุ่น

คุณสุวรรณาจำจัด CD “เปิดธรรมที่ถูกปิด” ของสถานที่วิทยุ FM106 จำนวน 2 กล่อง และดิฉันได้ฝากให้คุณสุวิทย์ จันทรเสนา นำไปถวายให้กับพระอาจารย์ในวันเสาร์ที่ 31 มีนาคม 2555คะ หรือวันอาทิตย์ที่ 1 เมษายน 2555 นี้คะ

จึงกราบเรียนมาเพื่อทราบเจ้าคะ

กราบนมัสการด้วยความเคารพ
ชิราณี เชิญอุ่น

กราบนมัสการด้้วยความเคารพอย่างสูง
บุปผเวช

ข้าพเจ้าเองได้ฟังรายการของท่านมาโดยตลอดและประจำไม่เคยขาดและได้ความรู้มากจากรายการท่านครับ
แต่วันนี้ข้าพเจ้าไม่ได้มีคำถามมาถามท่านแต่จะขอติเพื่อก่อครับผมเวลาท่านพระอาจาร์ยบรรยาธรรมนั้น
ท่านพูดภาษาอังกฤษนะครับต้องอย่าลืมว่าท่านจัดรายการภาคภาษาไทยครับและที่บ้านมีคนสูงอายุซึ่งไม่สามารถ
เข้าใจภาษาอังกฤษนะครับผมยังดีที่คุณศันสนีย์ช่วยแปลให้บางครั้งก็ลืมไม่ได้แปลในตัวภาษาบาลีนั้นก็เข้าใจยาก
อยู่แล้วมาเจอภาษาอังกฤษอีกยิ่งไปกันใหญ่เลยครับผมขอท่านไพบูลย์โปรดพิจารณาด้วยครับผม
กราบนมัสการ
และขอบพระคุณครับผม

คุณแม่ของโยมฝากกราบเรียนถามท่านเกี่ยวกับเรื่อง การกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลดังนี้เจ้าค่ะ

“การทำบุญให้กับผู้ล่วงลับในวันที่ครบรอบวันตาย แล้วกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลไปให้โดยเราจะระบุให้เฉพาะผู้ตายคนเดียว หรือ ให้ผู้ตายพร้อมกับญาติพี่น้องอื่นๆ ด้วย ขอความกรุณาท่านพระอาจารย์โปรดชี้แนะ เพื่อจะได้นำมาปฏิบัติในวาระต่อไป”

กราบนมัสการขอบพระคุณเป็นอย่างสูงเจ้าค่ะ
บุปผเวช

ขอกราบเรียนถามเกี่ยวกับ “สมาธิไม่มีปิติ” เนื่องจากเดิมได้ยินมาว่า ปฐมฌานประกอบด้วย วิตก วิจาร ปิติ สุข ทำให้เข้าใจว่า เวลาเจริญสมาธิต้องเป็นลำดับขั้น โดยต้องมีปิติด้วย แต่ไปค้นเจอในฐานข้อมูลพระสูตรออนไลน์ ว่า พระพุทธเจ้าท่านเคยเจริญสมาธิไม่มีปิติ ดังนั้นก็เลยคิดว่า น่าจะเป็นได้ว่า การเจริญสมาธิโดยไม่มีปิติก็น่าจะมี และน่าจะนำไปสู่วิมุตได้เช่นกัน ดังพระสูตรข้างล่าง

พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๖ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์
[๔๖๖] ดูกรอนุรุทธ เรานั้นได้เจริญสมาธิมีวิตกมีวิจารบ้าง ได้เจริญ สมาธิไม่มีวิตกมีแต่วิจารบ้าง ได้เจริญสมาธิไม่มีวิตกไม่มีวิจารบ้าง ได้เจริญสมาธิมีปีติบ้าง ได้เจริญสมาธิไม่มีปีติบ้าง ได้เจริญสมาธิสหรคตด้วยสุขบ้าง ได้เจริญสมาธิสหรคตด้วยอุเบกขาบ้าง ฯ ดูกรอนุรุทธ เพราะสมาธิชนิดที่มีวิตกมีวิจารบ้าง ชนิดที่ไม่มีวิตกมี แต่วิจารบ้าง ชนิดที่ไม่มีวิตกไม่มีวิจารบ้าง ชนิดที่มีปีติบ้าง ชนิดที่ไม่มีปีติบ้างชนิดที่สหรคตด้วยสุขบ้าง ชนิดที่สหรคตด้วยอุเบกขาบ้าง เป็นอันเราเจริญแล้วฉะนั้นแล ความรู้ความเห็นจึงได้เกิดขึ้นแก่เราว่า วิมุตติของเราไม่กำเริบ ชาตินี้ เป็นชาติที่สุด บัดนี้ความเกิดใหม่ย่อมไม่มี ฯ พระผู้มีพระภาคได้ตรัสพระภาษิตนี้แล้ว ท่านพระอนุรุทธจึงชื่นชมยินดี พระภาษิตของพระผู้มีพระภาคแล ฯ จบ อุปักกิเลสสูตร ที่ ๘

กราบขอทราบความเห็นและคำแนะนำเจ้าค่ะ
ผู้ศึกษาปฏิบัติ

มณีเนตร :>

มี 2 เรื่องที่ต้องขอความเมตตา โปรดขยายความ ค่ะ

จากตอนนี้ ที่ว่า … ให้เป็นผู้มีอำนาจเหนือจิต …
สั่งให้คิดแต่ กุศลเท่านั้น ก็ได้แล้ว หากว่าฝึกให้จิตมีกำลัง …
ฝึกให้สั่งจิตได้ … อย่างนี้แสดงว่า จิตก็เป็นอัตตา ซิคะ ???

จิต มโน วิญญาณ เป็น 1 ในขันธ์ 5
จิต เกิด ดับ ตลอดเวลา …
ในญาน 4 ให้ตั้งอยู่ใน อุเบกขา …
… อย่างไรก็ตาม อุเบกขา ก็ไม่ให้ยืด เพราะ อุเบกขา ก็ดับไปได้ …
… จึงต้องเห็นต่อมาว่า … นั้นไม่ใช่เป็นเรา นั่นไม่ใช่ของเรา นั้นไม่ใช่ตัวตนของเรา …
… ดังนั้น … เมื่อ จิตหลุดจาก อุเบกขา … อาจจะไปที่ ทุกข์ หรือ สุข
นั้นคือ ก็ไม่ให้เกี่ยว เอาทุกข์ หรือ เกาะเอาสุข … และไม่ตั้งไว้ในความเพลินใน อุเบกขา อีก
… เหมือนกับว่า … ไม่ให้เกาะอยู่ในสถานะใด ๆ ว่าอย่างนั้นได้ไหมคะ ???

กราบนมัสการขอบพระคุณเจ้าค่ะ
มณีเนตร :>

ปกติผมจะเป็นคนที่ตั้งใจทำงานมาก แต่พอทำแล้วไม่สำเร็จสักทีหรือไม่ได้อย่างที่ตั้งใจไว้สักทีก็จะเครียดมาก อย่างนี้แปลว่าผมมีตัณหาในการทำงานให้สำเร็จ ไม่ใช่ฉันทะใช่ไหมครับ เพราะว่าถ้าไม่สำเร็จมันจะเกิดความทุกข์ซึ่งก็คือความเครียด ถ้าเป็นฉันทะแล้ว ความเครียดก็คงไม่เกิด ถูกไหมครับ

ผมเคยคิดว่าในการทำงาน เราก็ทำไปอย่างที่เราวางแผนไว้ ผลจะออกมาัยังไงก็ช่างมัน ไม่ต้องไปเครียดกับมัน แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่า่แบบนี้จะใช่ฉันทะหรือไม่ และความคิดแบบนี้จะถูกหรือไม่ เหมือนกับมันจะช่วยแก้เรื่องเครียด เรื่องทุกข์ได้ แต่เหมือนมันยังขาดอะไรบางอย่างอยู่ อยากเรียนถามความเห็นในส่วนนี้ด้วยครับ

จาก…เพื่อนก็รัก+ครอบครัวก็รัก+ระยอง

กราบขออนุญาตเรียนถามท่านดังนี้เจ้าค่ะ

1. ความเกรงใจที่มากเกินไป แต่ไม่ได้เบียดเบียนผู้อื่นและตนเอง จัดได้ว่าเป็นอุปกิเลสหรือไม่เ้จ้าค่ะ
2. บุคคลที่เจริญด้วยพรหมวิหาร 4 นั้น ต้องมี เมตตา = กรุณา = มุทิตา = อุเบกขา หรือคุณสมบัติอันใดอันหนึ่งจะมากกว่าได้หรือไม่เจ้าค่ะ เช่น เมตตา > อุเบกขา

และกราบขออนุญาตเพิ่มเิติมผลการรับฟังรายการนี้ผ่านทาง สวท.ในจังหวัดต่างๆค่ะ เนื่องจากโยมได้มีโอกาสเดินทางไปต่างจังหวัด ผลการรับฟังในโรงแรมที่พัก อ.เมือง จ.สงขลา และ อ.หล่มสัก จ.เพชรบูรณ์ ทั้ง 2 แห่งชัดเจนดีเจ้าค่ะ แต่บริเวณ อ.หัวหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์ ไม่สามารถรับฟังได้เจ้าค่ะ

กราบนมัสการขอบพระคุณเป็นอย่างสูง
บุปผเวช

ขอกราบขอบพระคุณอย่างสูง
ตถาพร

อย่างไรก็ตาม ที่ผมถามเรื่องขับรถมาเสียบข้างหน้า จริงๆ อยากจะถามว่าเราควรจะมีเมตตาหรือมีความเอื้อเฟื้อให้เข้ามาไหมครับ ส่วนใหญ่ที่เห็นคนที่ทำอย่างนี้ก็เพราะมักง่าย ไม่อยากติดนานก็เลยไปเสียบข้างหน้า ทำให้เป็นการสร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่น

โยมได้ฟังคำตอบในรายการเช้านี้แล้วเจ้าค่ะ โยมเข้าใจดีแล้วค่ะและขอน้ิอมนำไปเตือนตนในการปฏิบัติต่ิอๆไปเจ้าค่ะ

กราบนมัสการลาด้วยความเคารพอย่างสูง
บุปผเวช

Thank You Very Much.

Tathapon

กราบขออนุญาตเรียนถามเกี่ยวกับธุดงควัตรข้อที่ว่าด้วยการไม่นอนดังนี้เจ้าค่ะ

1. ในอริยาบทนั่งนั้นผู้ปฏิบัติสามารถนั่งหลับแบบพิงพนักได้หรือไม่เจ้าคะ
2. ถ้าอยู่ในอริยาบทนั่งหลับตลอดทั้งคืนในท่านั่งสมาธิ แต่ไม่มีสติรู้ตัว เราจะถือว่าปฏิบัติตามธุดงควัตรข้อนี้ได้หรือไม่เจ้าคะ

กราบนมัสการขอบพระคุณเป็นอย่างสูง
บุปผเวช