Pure Dhamma : ธรรมะล้วนๆ » สัมมากัมมันตะ

มรรค 8

Abhiboono Bhikku — Tue, 20 Jul 2010 13:38:27 +0000

ผู้ที่กำลังฝึกให้เห็นขันธ์ห้าโดยความเป็นอนัตตาอยู่
ย่อมเห็นนิพพานเป็นอนัตตา ;

แต่เมื่อวางขันธ์ห้าได้หมด
จึงจะเห็นว่านิพพานไม่ใช่ อนัตตา

ผู้ที่เห็นขันธ์ห้าโดยความเป็นอัตตาอยู่
ย่อมเห็นนิพพานเป็นอัตตา ;

แต่เมื่อวางขันธ์ห้าได้หมด
จึงจะเห็นว่านิพพานไม่ใช่ อัตตา

อนัตตาเป็นแค่คุณสมบัติของสิ่งของต่างๆ (รวมทั้งคนสัคว์ด้วย)

คนที่มีความเห็นว่านิพพาน เป็นอนัตตา ก็ถูกของเขา
เพราะเขายังยึดขันธ์ห้าโดยความเป็นอนัตตา

คนที่มีความเห็นว่านิพพานเป็นอัตตา ก็ถูกของเขา
เพราะเขายังยึดขันธ์ห้าโดยความเป็นอัตตา

ต่อเมื่อ ไม่ยึดขันธ์ทั้งห้าแล้ว ก็จะไม่มีความเห็นว่าเป็นอัตตาหรืออนัตตา เพราะความเป็นตัวตนและขันธ์ห้าทั้งหมดได้ถูกละแล้ว เป็นที่ ดินน้ำไฟลม ไม่หยั่งลงได้ เป็นสิ่งที่มีอยู่แต่ไม่ปรากฏการเสื่อม ดวงดาวต่างๆ ก็ไม่ส่องแสง แต่ความมืดก็ไม่ได้ปรากฏอยู่ ไม่สามารถไปถึงได้ด้วยการไป แต่มีทางปฏิบัติเข้ามาได้โดย รอบ

อัตตา/อนัตตา เป็น “ความเห็น” เป็น “คุณสมบัติ” ในนิพพานไม่มีความเห็น ไม่มีคุณสมบัติ

ถ้า จะพูดว่า “ไม่ใช่” อนัตตา/อัตตา ก็จะไม่ค่อยถูกบทพยัญชนะเท่าไหร่ ต้องบอกว่า นิพพาน ไม่มี “ความเห็น”ว่าเป็นอัตตาหรืออนัตตา คือ ความเห็นที่ว่าอัตตาหรืออนัตตา “ไม่หยั่งลงได้” “ไม่ปรากฏว่ามีอยู่ในนั้น”<== (พุทธวัจน–คำว่า”ไม่หยั่งลงได้)

แล้วนิพพานเป็น “สภาวะ” อะไรกันแน่?

นิพพานคือความดับไม่ เหลือแห่งทุกข์; แต่ “สภาวะ” ยังเป็นความทุกข์อยู่ เพราะ ยังมีการเปลี่ยนแปลงได้, ทำไมยังมีการเปลี่ยนแปลงได้? เพราะอะไรที่รับรู้ได้ทาง ตาหูจมูกลิ้นกายใจ (sensory) เปลี่ยนแปลงได้หมด ทำไมเปลี่ยนแปลงได้หมด? เพราะตาหูจมูกลิ้นกายใจ ไม่เที่ยง,

เรา ใช้อะไรรู้ความเป็นอัตตา/อนัตตา? ไม่ใช่ ตาหูจมูกลิ้นกายใจ พวกนี้เหรอ แสดงว่าอัตตา/อนัตตา ก็ไม่เที่ยง; อะไรที่ไม่เที่ยง อันนั้นไม่ใช่นิพพาน

การที่เราจะรับรู้อะไร ที่เที่ยงด้วยของที่ไม่เที่ยง มี ตาหูจมูกลิ้นกายใจ ของเราเป็นต้น เนี่ยเป็นไปไม่ได้เลย

พระพุทธเจ้า จึงบอกว่า “ไม่สามารถไปถึงได้ด้วยการมา การไป” แต่หนทางมีอยู่ นั่นคือทางแปด (มรรคแปด) “แต่มีทางปฏิบัติเข้ามาได้โดยรอบ”

สิ่งที่รับรู้ไม่ได้ด้วย ตาหูจมูกลิ้นกายใจ เนี่ยยากที่จะเข้าใจ และยากที่จะอธิบาย เป็นส่ิงที่เป็นอณูเห็นได้ยาก รู้ตามได้ยาก เป็นวิสัยของบัณฑิต ยากที่จะหยั่งลงได้ด้วยความตรึก

ส่ิงใกล้ตัวเรากว่าและ สามารสนใจตอนนี้เลยคือเรื่องมรรค 8. ดู รูปประกอบ

ให้สนใจนิดหน่อยก็แล้วกันว่านิพพานเป็นยังไง ว่าเป็นอัตตาหรืออนัตตา แต่ท่ี่แน่ๆ จุดที่เราอยู่เนี่ยคิดว่ามีอะไรไม่ดีบ้าง? มรรค8 พาเราไปถึงที่ ที่ไม่มิส่ิงนั้นได้.

ป่วยเหรอ? มรรค8 พาเราไปยังที่ๆไม่มีความป่วย ได้

ร้อนเหรอ? มรรค8 พาเราไปยังที่ๆไม่ร้อนได้

ฝนตกไม่ชอบ? มรรค8 พาเราไปยังที่ไม่มีฝนตกได้

จนเหรอ? มรรค8 พาเราไปยังที่ไม่มีความจนได้

แก่ เหรอ? มรรค8 พาเราไปยังที่ไม่มีความแก่ได้

เบื่อเหรอ? มรรค8 พาเราไปยังที่ไม่มีความเบื่อ ได้

รำคาญเหรอ? มรรค8 พาเราไปยังที่ไม่มีความรำคาญได้

เถียงกันเหรอ? มรรค8 พาเราไปยังที่ไม่มีการเถียงกันได้

ดีไหมล่ะ มรรค8

มรรค8 ไม่ให้เราเถึยงกัน เราก็อย่างเถียงกัน,มรรค8 ให้เราสามัคคีกัน เราก็สามัคคีกัน, มรรค8 ให้เราช่วยเหลือกัน เราก็ช่วยเหลือกัน ทำอย่างนี้ไปเรื่อยๆ (ตามทางนี้) เมื่อถึงแล้วเราจะเข้าใจได้ว่านิพพานคืออะไรกันแน่

ปล. มีคนชอบเปรีบเทียบเกี่ยวกันเรื่องการเดินทางไปสถานที่บางแห่งที่ไม่เคยไป เมื่อพอรู้คร่าวๆ แล้วว่าสถานที่นั้นเป็นอย่างไร (ที่ไม่มีทุกข์) ส่ิงที่เราต้องทำต่อไปคือ ศึกษาเส้นการเดินทาง (มรรค8) อย่างละเอียดเพื่อจะได้ไม่หลงทาง.อันนี้สำคัญกว่า

ทุกข์

สมุทัย

นิโรธ

มรรค

เราถูกแวดล้อมด้วย ตัณหา และ มรรค ก็เลือกเอาแล้วกันว่าจะเอาอันไหน

ถ้าเลือก ตัณหา ก็จะด่ากัน เถียงกัน ยึดถือในความเห็น ลัทธิ นิกาย และครูบาอาจารย์ของตนๆ ก็วนต่อไปในสังสารวัฎ

ถ้าเลือก มรรค ก็สามัคคีกัน อดทน รักใคร่เอ็นดู ไม่เบียบเบียน มีเมตตาจิต ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ไปสู่นิพพานได้

ไม่ต้องการผูกเวร ต้องมีตัวช่วย

Abhiboono Bhikku — Sat, 03 Jul 2010 02:14:17 +0000

ถ้าคุณรู้สึกอาฆาต ไม่พอใจ ผูกเวร กับผู้ใด แต่ไม่ต้องการทำเช่นนั้น และต้องการที่จะละ แต่ยังละ ไม่ได้

ก็เพราะจิตยังไม่มีบริขาร ยังไม่มีเครื่องช่วยล่ะ 5 อย่างนี้

บริขารของจิต เพื่อความไม่มีเวร ไม่เบียดเบียน

มาณพ ! ธรรม ๕ ประการนี้ ที่พราหมณ์ทั้งหลายบัญญัติเพื่อทำบุญ เพื่อยินดีกุศล เรากล่าวว่าเป็นบริขารของจิต เพื่ออบรมจิตไม่ให้มีเวร ไม่ให้มีความเบียดเบียน.

มาณพ ! ภิกษุในธรรมวินัยนี้ …

เป็นผู้พูดจริง …
เป็นผู้มีความเพียร …
เป็นผู้ประพฤติพรหมจรรย์ …
เป็นผู้มากด้วยการสาธยาย (มนต์) …
เป็นผู้มากด้วยการบริจาค …

เธอรู้สึกว่า

“เราเป็นผู้พูดจริง …
“เราเป็นผู้มีความเพียร …
“เราเป็นผู้ประพฤติพรหมจรรย์ …
“เราเป็นผู้มากด้วยการสาธยาย (มนต์) …
“เราเป็นผู้มากด้วยการบริจาค …

“… ย่อมได้ความรู้อรรถ ย่อมได้ความรู้ธรรม ย่อมได้ความปราโมทย์อันประกอบด้วยธรรม” ดังนี้ ความปราโมทย์อันประกอบด้วยกุศลนี้ เรากล่าวว่าเป็นบริขารของจิต เพื่ออบรมจิตไม่ให้มีเวร ไม่ให้มีความเบียดเบียน.

ธรรม ๕ ประการ นี้ ที่พราหมณ์ทั้งหลายบัญญัติเพื่อทำบุญ เพื่อยินดีกุศลนี้รากล่าวว่าเป็นบริขารของจิตเพื่ออบรมจิตไม่ให้มีเวร ไม่ให้มีความเบียดเบียน.

– ม. มู. ๑๓/๕๐๐/๗๒๘

ปล. แล้วถ้า คนอื่นมาผูกเวรกับเรา เราจะแก้อย่างไร? โอ้อันนี้เรื่องสำคัญเหมือนกัน ต้องติดตามตอนต่อไป หรือมีความเห็นอย่างไร ก็ใส่ไว้ได้ในช่อง comment

จะเป็นเด็กกันไปถึงไหน มาเป็นผู้ใหญ่กันดีกว่า

Abhiboono Bhikku — Wed, 30 Jun 2010 06:07:28 +0000

ในช่วงหลังนี้ได้มีบทความทางนิตยสารสำหรับเด็กชื่อว่า “Siam Chilli Kid” ที่รับผิดชอบอยู่ทุกเดือน ๆ

ดังนั้นจึงจะนำเอาบทความที่ลงในนิตยสาร ดังกล่าว มา post ในที่นี้ด้วยเพื่อให้ได้อ่านกันเกิดประโยชน์

จะเป็นเด็กกันไปถึงไหน มาเป็นผู้ใหญ่กันดีกว่า

ความเป็นผู้ใหญ่ (หรือเถระ) ไม่ได้วัดกันที่อายุ หรือขนาดของร่างกาย

แต่วัดกันที่ (1) ว่าผู้นั้นมีมารยาท การกระทำ หรือถ้อยคำที่ดีงาม ไม่ฆ่าไม่ด่าไม่ว่าไม่ทำร้าย แต่เป็นคนเรียบร้อยอ่อนน้อมถ่อมตน,

วัดกันที่ (2) ว่าในสถานการณ์ที่น่ากลัว น่าตกใจต่างๆ ยังสามารถรักษาจิตให้น่ิงอยู่ได้ ยังเป็นผู้มีสติอยู่,

วัดกันที่ (3) ว่า มีความสามารถในการที่จะปล่อยวางไม่ยึดติดกับความคิดหรือสิ่ง ของต่างๆ

ข้อที่ (1) คือ “ศีล” ข้อ (2) คือ “สมาธิ” ข้อ (3) คือ “ปัญญา” ผู้ใหญ่ (แต่ตัว) บางคน ไม่มี ศีล สมาธิ ปัญญา ก็ไม่ถือว่า เป็นผู้ใหญ่ (เถระ) น่ะ
วันนี้เรามาเป็นผู้ใหญ่ เป็นผู้ใหญ่ กันสักวัน รักษา กาย/วาจา/ใจของเราให้เป็นเถระกันเถิด

สัมมาอาชีวะ / สัมมากัมมันตะ

Abhiboono Bhikku — Fri, 09 Apr 2010 18:17:55 +0000

ต้องการคำถามเกี่ยวกับ สัมมาอาชีวะ และ สัมมากัมมันตะ เพื่อรวบรวมเอาไว้ตอบในรายการวิทยุ ท่านผู้อ่านช่วยใส่ ความเห็น ทั้งที่เป็นคำถามที่ยังไม่ได้รับคำตอบ หรือ เคยได้รับคำตอบมาแล้วก็ได้ เพื่อให้เป็นประโยชน์กับท่านอื่นด้วย

การเว้นจากการฆ่าสัตว์ การเว้นจากการถือเอาสิ่งของที่เจ้าของไม่ได้ให้ การเว้นจากการประพฤติผิดในกามทั้งหลาย, นี้เราเรียกว่า การงานชอบ.

อริยสาวกในกรณีนี้ ละการหาเลี้ยงชีพที่ผิดเสีย สำเร็จความเป็นอยู่ด้วยการหาเลี้ยงชีพที่ชอบ, นี้เราเรียกว่า อาชีวะชอบ

ถึงสามี

Abhiboono Bhikku — Sat, 18 Apr 2009 02:41:28 +0000

ถ้าคุณเป็นผู้ที่กำลังจะแต่งงาน โปรดทำความมั่นใจซะก่อนว่าคุณสามารถทำสิ่ง ๕ อย่างต่อไปนี้ได้

ถ้าทำไม่ได้ คนที่คุณกำลังจะแต่งงานด้วย จะกลายเป็น “ภัย” อันใหญ่หลวงในอนาคต

ถ้าคุณเป็นสามีแล้ว (คือมีภรรยาแล้ว) ไม่ว่าเรื่่องอดีตจะเป็นมาอย่างไร คุณก็ต้องทำส่ิง ๕ อย่างต่อไปนี้ให้ได้

ถ้าทำไม่ได้ ภรรยาของคุณจะเป็น “ภัย” ข้างเตียงอันใหญ่หลวงได้

ห้าอย่างคืออะไรเล่า? ห้าอย่างคือ

๑ ยกย่องเธอ
๒ ไม่ดูหมิ่นเธอ
๓ ไม่ประพฤตินอกใจเธอ
๔ มอบความเป็นใหญ่ในหน้าที่ให้เธอ
๕ ให้เครื่องประดับแก่เธอ

การที่ผู้ชายคนใดคนหนึ่งจะทำสิ่งห้าอย่างนี้กับผู้หญิงคนหนึ่งมันไม่ใช่เรื่องหนักหนาเลยไม่ว่าคุณจะรักผู้หญิงคนนั้นมากหรือน้อยหรือไม่รักก็ตาม ทำห้าอย่างนี้ได้ง่ายๆ แค่ทำตามหน้าที่ของสามี

ไม่ว่าเธอผู้นั้นจะเป็นอย่างไรก็ตาม เมื่อคุณทำได้เช่นนี้แล้วความเป็น “ภัย” ก็จะไม่เกิด ผู้หญิงคนนั้นก็จะเป็นความเกษม ไม่เป็นผู้มีภัยแก่ครอบครัว

เมื่อคุณ ยกย่องเธอ, เธอก็จะเป็นความเกษม ไม่เป็นภัยในครอบครัว

เมื่อคุณ ไม่ดูหมิ่นเธอ, เธอก็จะเป็นความเกษม ไม่เป็นภัยในครอบครัว

เมื่อคุณ ไม่ประพฤตินอกใจเธอ, เธอก็จะเป็นความเกษม ไม่เป็นภัยในครอบครัว

เมื่อคุณ มอบความเป็นใหญ่ในหน้าที่ให้เธอ, เธอก็จะเป็นความเกษม ไม่เป็นภัยในครอบครัว

เมื่อคุณ ให้เครื่องประดับแก่เธอ, เธอก็จะเป็นความเกษม ไม่เป็นภัยในครอบครัว.

Pure Dhamma : ธรรมะล้วนๆ » สัมมากัมมันตะ

มรรค 8

ผู้ที่กำลังฝึกให้เห็นขันธ์ห้าโดยความเป็นอนัตตาอยู่ ย่อมเห็นนิพพานเป็นอนัตตา ;

แต่เมื่อวางขันธ์ห้าได้หมด จึงจะเห็นว่านิพพานไม่ใช่ อนัตตา

ผู้ที่เห็นขันธ์ห้าโดยความเป็นอัตตาอยู่ ย่อมเห็นนิพพานเป็นอัตตา ;

แต่เมื่อวางขันธ์ห้าได้หมด จึงจะเห็นว่านิพพานไม่ใช่ อัตตา

คนที่มีความเห็นว่านิพพาน เป็นอนัตตา ก็ถูกของเขา เพราะเขายังยึดขันธ์ห้าโดยความเป็นอนัตตา

คนที่มีความเห็นว่านิพพานเป็นอัตตา ก็ถูกของเขา เพราะเขายังยึดขันธ์ห้าโดยความเป็นอัตตา

อัตตา/อนัตตา เป็น “ความเห็น” เป็น “คุณสมบัติ” ในนิพพานไม่มีความเห็น ไม่มีคุณสมบัติ

แล้วนิพพานเป็น “สภาวะ” อะไรกันแน่?

ส่ิงใกล้ตัวเรากว่าและ สามารสนใจตอนนี้เลยคือเรื่องมรรค 8. ดู รูปประกอบ

ไม่ต้องการผูกเวร ต้องมีตัวช่วย

บริขารของจิต เพื่อความไม่มีเวร ไม่เบียดเบียน

จะเป็นเด็กกันไปถึงไหน มาเป็นผู้ใหญ่กันดีกว่า

จะเป็นเด็กกันไปถึงไหน มาเป็นผู้ใหญ่กันดีกว่า

สัมมาอาชีวะ / สัมมากัมมันตะ

ถึงสามี

ถ้าคุณเป็นผู้ที่กำลังจะแต่งงาน โปรดทำความมั่นใจซะก่อนว่าคุณสามารถทำสิ่ง ๕​ อย่างต่อไปนี้ได้

ผู้ที่กำลังฝึกให้เห็นขันธ์ห้าโดยความเป็นอนัตตาอยู่
ย่อมเห็นนิพพานเป็นอนัตตา ;

แต่เมื่อวางขันธ์ห้าได้หมด
จึงจะเห็นว่านิพพานไม่ใช่ อนัตตา

ผู้ที่เห็นขันธ์ห้าโดยความเป็นอัตตาอยู่
ย่อมเห็นนิพพานเป็นอัตตา ;

แต่เมื่อวางขันธ์ห้าได้หมด
จึงจะเห็นว่านิพพานไม่ใช่ อัตตา

คนที่มีความเห็นว่านิพพาน เป็นอนัตตา ก็ถูกของเขา
เพราะเขายังยึดขันธ์ห้าโดยความเป็นอนัตตา

คนที่มีความเห็นว่านิพพานเป็นอัตตา ก็ถูกของเขา
เพราะเขายังยึดขันธ์ห้าโดยความเป็นอัตตา

ถ้าคุณเป็นผู้ที่กำลังจะแต่งงาน โปรดทำความมั่นใจซะก่อนว่าคุณสามารถทำสิ่ง ๕ อย่างต่อไปนี้ได้