จะปล่อยวางได้ ต้อง เห็น “การเกิดดับ”
จะเห็น “การเกิดดับ” ได้ ต้องเห็น “การเกิด” และ “การดับ” บ่อยๆ
จะเห็น “การเกิดขึ้น” “การดับไป” ได้ ต้องมี สติ
คือมีสติ เห็นการเกิด นับ 1
คือมีสติ เห็นการดับ นับ 1
ทำบ่อยๆ ๆ แล้วจะมี สติเห็นการเกิดดับ ==> ปล่อยวางได้
อนุโมทนาสาธุค่ะ
กราบนมัสการพระอ.ค่ะ
โยมฟังพระอาจารย์อธิบายเรื่องนี้แล้วสงสัยว่า การที่เราฝึกสติจนจะเห็นอาการ “เกิดดับ” จนเป็นจังหวะเดียวนั้น ก็คือหลักการของการละนันทิด้วยหรือเปล่าคะ? เพราะเท่าที่ฟังตามความเข้าใจของตนเองนั้น เหมือนกะว่า ให้เราฝึกสติให้ทันผัสสะ มีอะไรมากระทบก็ให้ทิ้งเลยให้เร็วที่สุด ความคิดอะไรมาก็ทิ้งเลยแล้วกลับมาอยู่กะลม ไม่ให้เกิดกระบวนการของการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไปตามความน้อมไปของจิตใช่ไหมคะ?
แล้วหากว่าสติตั้งมั่นอยู่กะลม จนไม่ค่อยมีความคิดใดๆในหัวแล้ว ผัสสะมากระทบแล้วคอยทิ้งอยู่แล้วเรื่อยๆ ถือว่าโยมเห็นอาการเกิดดับเป็นหนึ่งจังหวะหรือยังคะ? และจุดหมายความเร็วของการเห็นอาการเกิดดับเป็นหนึ่งจังหวะนั้น คือรวดเร็วเท่ากระพริบตาหรือเปล่าคะ?
กราบนมัสการ พระอาจารย์
ขออนุญาตแชร์เจ้าค่ะ