ตอนนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับอานาปาสติเต็ม ๆ. ที่เป็นทั้งสมถและวิปัสสนาไปพร้อมๆกัน. ไม่รู้สึกว่าหายใจแต่ก็มีสติได้ ฯลฯ
download ได้ที่นี่
http://www.archive.org/download/1104a/1104a0602.mp3
by Abhiboono Bhikku ( อภิปุณโณภิกขุ ) http://puredhamma.com
Abhiboono Bhikku
Pure Dhamma : ธรรมะล้วนๆ
“ทางสู่ธรรมแท้ ๆ และสากล”
ขอขอบพระคุณพระอาจารย์ไพบูลย์และคุณหมอณัฐพงศ์ที่ช่วยตอบคำถามของผมในตอนที่ 21 นี้ครับ
จากที่ฟังแล้วผมพอจะสรุปได้ว่าในตอนที่ปฏิบัติ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เช่น จะรู้กาย รำงับกาย สุข ทุกข์ หรืออะไรอื่นๆ ก็ตาม เราก็รู้ลมหายใจอยู่ด้วยว่าเข้าหรือออก ซึ่งก็คือเอาลมหายใจเป็นฐานที่ตั้งของสติ ตามความหมายโดยตรงของอานาปานสติเลย ผมเข้าใจอย่างนี้ถูกต้องแล้วใช่ไหมครับ
ใช่แล้ว. “ลมหายใจ ==>==> สติ”. และระหว่าง ลมหายใจ และ สติ นั่นก็คือ กาย/เวทนา/จิต/ธรรม
ช่วยอธิบายด้วยครับ
เจริญอานาปานสติ เป็นเหตุให้
สติปัฏฐาน ๔ – โพฌชงค์ ๗ – วิชชา
และวิมุตติบริบูรณ์
คำตอบของเรื่องนี้อยู่ใน Podcast ตอนที่ 23 แล้ว ที่นี่
file download และฟัง online ไม่ได้
แก้ไขแล้วล่ะ ตอนนี้ฟังได้แล้ว
กราบนมัสการภันเตพระอาจารย์ไพบูลย์ และกราบสวัสดีคุณหมอณัฐพงศ์พร้อมทั้งทีมงานทุกคนนะค่ะ
โยมกราบขอบพระคุณภันเตพระอาจารย์ไพบูลย์มากๆด้วยความเคารพอย่างสูงนะค่ะ ที่ช่วยเปิดธรรมให้โยมได้หายสงสัยค่ะ
จากกรณีของคำตอบ จึงทำให้โยมนึกถึง พระสูตร ที่พระอาจารย์เคยนำมาอ่านให้ฟังในการหลีกเร้น ในพระสูตรที่ประมาณว่า “พระพุทธเจ้าทรงเปรียบเหมือนกับนายแพทย์ใหญ่ ที่วินิจฉัยโรครักษาคนป่วย” โยมจึงขอความเมตตาจากภันเตพระอาจารย์ไพบูลย์ ช่วยนำพระสูตรดังกล่าวนี้ นำมาอ่านให้ฟังอีกครั้งในรายการได้ไหมค่ะ เพราะโยมจำบทพยัญชนะไม่ได้ทั้งหมดค่ะ
กราบนมัสการลาภันเตพระอาจารย์ไพบูลย์ และกราบลาคุณหมอณัฐพงศ์พร้อมทั้งทีมงานทุกคน ไว้ ณ โอกาสนี้ด้วยค่ะ กราบนมัสการลาค่ะ.