Human Condition

Just as mountains of solid rock,

Massive, reaching to the sky,

Might draw together from all sides,

Crushing all the four quarters –

So aging and death come

Rolling over living beings –

Khattiyas, brahmins, vessas, suddas,

Outcasts and scavengers:

They Spare none along the way

But come crashing everything.

There’s no hope there for victory

By elephant troops, chariots, and infantry.

One can’t defeat them by subterfuge,

Or buy them off by means of wealth.

Therefore a person of wisdom here,

Out of regard for his own good,

Steadfast, should settle faith

In the Buddha, Dhamma, and Sangha.

When one conducts oneself by Dhamma

With body, speech, and mind,

They praise one here in the present life,

And after death one rejoices in heaven.

ภูเขาใหญ่แล้วด้วยศิลา

จดท้องฟ้า

กลิ้งบดสัตว์มาโดยรอบทั้ง ๔ ทิศ

แม้ฉันใด ชราและมัจจุก็ฉันนั้น

ย่อมครอบงำสัตว์ทั้งหลาย

คือ พวกกษัตริย์ พวกพราหมณ์ พวกแพศย์พวกศูทร

พวกจัณฑาล และ คนเทมูลฝอย

ไม่เว้นใครๆไว้เลย

ย่อมย่ำยีเสียสิ้น ณ ที่นั้น

ไม่มียุทธภูมิสำหรับพลช้าง พลม้า

ไม่มียุทธภูมิสำหรับพลรถ ไม่มียุทธภูมิสำหรับพลราบ

และไม่อาจจะเอาชนะแม้ด้วยการรบด้วยมนต์

หรือด้วยทรัพย์

เพราะฉะนั้นแล บุรุษผู้เป็นบัณฑิตมีปัญญา

เมื่อเล็งเห็นประโยชน์ตน

พึงตั้งศรัทธาไว้

ในพระพุทธเจ้า ในพระธรรมและในพระสงฆ์

ผู้ใดมีปรกติประพฤติธรรม

ด้วยกาย ด้วยวาจา หรือด้วยใจ

บัณฑิตทั้งหลายย่อมสรรเสริญผู้นั้น ในโลกนี้นั่นเทียว

ผู้นั้นละโลกนี้ไป ย่อมบันเทิงในสวรรค์

– SN3:25; I100-102 (224-29)